ایران گردی

كوه و رود و توت

نویسنده: ایمان مهدی زاده
در این هوای گرم خردادماهی روزه داران علاوه بر عبادت‌های جمعی گاهی نیاز دارند در خلوت طبیعت نشسته و همراه با تماشای زیبایی‌ها شكر خدای منان را به جای آورند. از سویی ساعاتی بیرون زدن از خانه و همراه شدن با مردم ساده زیست روستایی وجود انسان را جلا می‌بخشد...
در این هوای گرم خردادماهی روزه داران علاوه بر عبادت‌های جمعی گاهی نیاز دارند در خلوت طبیعت نشسته و همراه با تماشای زیبایی‌ها شكر خدای منان را به جای آورند. از سویی ساعاتی بیرون زدن از خانه و همراه شدن با مردم ساده زیست روستایی وجود انسان را جلا می‌بخشد. از این‌رو پیشنهاد سفرهای یك روزه به غرب تهران می‌تواند راهنمای مناسبی برای گذران آخر هفته‌های این‌ماه عزیز باشد.
استان‌های تهران و البرز در بخش جنوبی البرز میانی قرار گرفته‌اند. بلندی‌های این استان‌ها آب و هوای خنك و خرمی دارند. وجود باغ‌های گردو، گیلاس، گلابی و آلبالو در كوهپایه‌ها و روستاهای كهن و دشت‌های بلند مقصد خوبی برای گریز از هوای گرم و سپری كردن ساعات طولانی روزه داری به‌حساب می‌آید. فاصله بعضی از این مقصدها تا تهران كمتر از 20كیلومتر است. فاصله و شرایط بعضی دیگر از این مقصدها به‌گونه‌ای است كه می‌توانید صبح زود حركت كرده و تا پیش از ظهر به خانه بازگردید و استراحت كنید. مقصدهای پیشنهادی این هفته در غرب پایتخت قرار دارند. راه‌های خروجی غربی از تهران به جاده‌های مسیر استان البرز منتهی می‌شوند.امتداد بزرگراه شهید همت در شمال غرب، اتوبان تهران-كرج، جاده مخصوص و جاده شهریار در جنوب غرب به مقصدهای این هفته می‌رسند.

  •   آبشار و امامزاده
كن - سولقان دو روستا در شمال غربی تهران هستند كه پایتخت‌نشینان به‌دلیل نزدیكی، نام این دو را با هم می‌آورند. هم‌اكنون توسعه شهری تهران چنان پیش رفته كه روستای قدیم كن جزو منطقه پنج شهرداری تهران به‌حساب می‌آید. این روستای قدیمی كه طبق اسناد موجود از توابع حكومت ری بود درون دره و كنار رودخانه بین باغ‌های سرسبز بنا شده است. رودخانه‌ای كه از وسط روستا می‌گذرد 33كیلومتر طول دارد و از كوه توچال سرچشمه می‌گیرد. این مسیر كوهستانی پس از روستای كن كه بین بزرگراه‌های همت، حكیم و آبشناسان محاصره شده، شما را به روستای سولقان می‌رساند و از آنجا می‌توانید راهی امامزاده داوود(ع) شوید. این مسیر كوهستانی و زیبا حدود 25كیلومتر است. كوه‌های اطراف كن‌؛یعنی باغ‌میر، بازارك و لیچه موجب پدیدآمدن دره‌هایی زیبا و سبز در حاشیه رودخانه شده‌اند كه دره حصارك و دره زرنو كوچك از آن جمله‌اند. در پای همه این كوه‌ها رودهایی روان است كه آب آنها به رود كن می‌ریزد. قرارگرفتن كن درون دره سبب شده تا این منطقه خوش آب و هوا از هیچ كجای تهران دیده نشود. كشاورزی و دامداری هنوز هم عمده‌ترین مشاغل موجود در كن محسوب می‌شوند. توتستان‌های كن از شهرت بسیاری در تهران برخوردارند. امروزه در مسیر جاده كن سولقان، كافه رستوران‌های زیادی به چشم می‌خورد. علاوه بر قدمت تاریخی كن، وجود آستان امامزاده داوود در انتهای این جاده نیز سبب شهرت هرچه بیشتر منطقه شده است.
مسیر دیگری كه می‌تواند شما را به مقصد امامزاده برساند از كنار رودخانه فرحزاد آغاز می‌شود كه حدود 15كیلومتر است. خاكی بودن این مسیر باعث شده چندان گزینه مناسبی برای حركت نباشد. با این مسیر به‌خاطر رودخانه‌ زیبای فرحزاد و باغ‌های سرسبز و عطر میوه‌های نوبرانه بیشتر مورد توجه گردشگران قرار می‌گیرد. به جز امامزاده داوود، امامزاده‌های دیگری هم در این منطقه وجود دارند؛ مثل امامزاده شعیب، امامزاده علی‌‌بن جعفر و امامزاده محمد.
برای دسترسی به آبشار سنگان از سمت كرج و غرب تهران پس از میدان دهكده المپیك به سمت شرق در اتوبان همت حدود 3كیلومتر مسیر را بپیمایید و از میدان دوم شهران تابلوی كن را دنبال كنید. در ادامه از خیابان كوهسار به سمت امامزاده داوود و پس از حدود 10كیلومتر در سه راهی به سمت چپ جاده كه تابلو جهت سنگان را نشان می‌دهد حركت كنید و در مسیر روستای سنگان پایین بیایید تا به روستای سنگان بالا برسید. فاصله تهران تا سنگان با خودرو حدود یك ساعت است. شیب مسیر پس از عبور از باغ‌ها، به‌تدریج زیادشده و روی یال‌های متعددی امتداد می‌یابد. دیواره‌ای سنگی تمام این یال‌ها را نصف كرده است. این دیواره بلند باعث به‌وجود آمدن آبشار معروف سنگان شده كه بر بالای این دره خودنمایی می‌كند. آبشار زیبای سنگان حدود 30متر ارتفاع دارد و محوطه‌ای مسطح و مناسب برای  استراحت در پایین دست آن وجود دارد. در سوی چپ آبشار با كمی فاصله غارهایی دیده می‌شوند كه هنگام استراحت در آن‌ها، نسیمی دلنشین همراه با پودر آب، صورت‌تان را نوازش می‌كند.
  •   تمدنی كهن
روستایی ییلاقی و زیبا در شمال غربی شهر كرج قرار دارد كه آتشگاه نامیده می‌شود. در مسیر كوهستانی این روستا گیاهان دارویی زیادی می‌رویند كه دامنه كوه‌ها را سبز كرده‌اند. برای رفتن به این روستای زیبا دو مسیر زیبا پیش روی شما قرار دارد. جاده آسفالت و معمول از انتهای گوهردشت و خیابان اشتراكی بالا در كرج می‌گذرد.بعد از طی حدود 10كیلومتر پیچ و خم كوهستانی و تماشای چشم‌اندازهای بدیع و باطراوت به روستای آتشگاه می‌رسید. مسیر دیگر كه پیچ‌های تندتری دارد از جاده كرج - چالوس آغاز می‌شود. كمی كه جاده كرج - چالوس را به جلو بیاییم، تابلوی «دروان» و «برغان» در سمت چپ جاده ما را راهی كوهستان دنج و بكر می‌كند. گاهی آخر هفته‌ها كنار جاده روستاییان برای فروش داروهای گیاهی كوهی حضور دارند.بنابراین می‌توانید با قیمت ارزان گل گاوزبان، عرق كاكوتی و سبزی‌های تازه‌ای مثل «شنگ» را خریداری كنید. اگر خودتان هم اهل طبیعت گردی باشید و گیاهان دارویی را بشناسید می‌توانید سبزی كوهی تازه تهیه كنید. انتهای مسیر كوهستانی به روستا می‌رسد و در آستانه روستا باغی زیبا به گردشگران خوشامد می‌گوید.در شمال روستای آتشگاه كه در دامنه كوهستان لمیده یك تپه باستانی وجود دارد كه تپه مهدیخان (تل مهدیخان) خوانده می‌شود. بین باغ‌های روستا باغی وجود دارد كه داخل آن درختچه تاقی روییده كه عمر زیادی دارد. گرچه هنوز كارشناسان عمر این گیاه را تعیین نكرده‌اند، اما در باور مردم روستا جایگاهی مقدس گونه دارد.

  •   مدرن‌تر از شهر!
حدود 2دهه از مطرح شدن نام منطقه‌ای ییلاقی در شمال غرب شهر كرج می‌گذرد. «كردان» منطقه‌ای سرسبز و خوش آب و هوا‌ست كه با فاصله كمی بیش از یك ساعت از تهران قرار دارد. این منطقه كه دارای باغ‌های زیبا و بزرگ است، در ۲۵ كیلومتری كرج و ۶۵ كیلومتری غرب تهران واقع شده‌است. در دوران دفاع‌مقدس و حمله‌های موشكی عراق، این منطقه مورد توجه مردم تهران قرار گرفت و پس از آن باغ‌های آن توسعه داده شد. مردم این منطقه آب مورد نیاز باغ‌های خود را از حفر چاه‌ و قنات تأمین می‌كنند. سبك خاصی در معماری ویلاهای كردان وجود دارد كه بی‌شباهت به كاخ‌های قرن‌های 17و 18میلادی اروپا نیست.
ساكنان قدیمی و بومی كردان، برج آرامگاهی، پل قدیمی«‌بانو صحرا»، امامزاده «شاهزاده حسین» و «بی‌بی شهربانو» را به‌عنوان جاذبه‌های منطقه معرفی می‌كنند. درحالی‌كه همه چشم‌اندازهای منطقه زیبا و دیدنی به‌نظر می‌رسند. حدود 2كیلومتری شمال غرب روستا، پلی قدیمی ‌به نام بانو صحرا وجود دارد كه نام منطقه از آن گرفته شده است. این پل آجری در دوره صفوی ساخته شده كه تنها 2پایه و بخشی از طاق‌های آن باقی مانده است.
كردان در مسیر شمال غرب به كوهسار و از آنجا به روستاهای ولیان و فشند می‌رسد. از مسیر شمال پس از هفت كیلومتر به روستای آغشت و در مسیر شرق نیز با هفت كیلومتر جاده كوهستانی به روستای هدف گردشگری برغان می‌رسیم و از آنجا هم می‌توان راهی روستای ییلاقی سنج شد. این روزها كردان با جاذبه‌های متعدد و روستاباغ‌های زیبای اطرافش مشهور شده است. رودهای فصلی در دره‌های منطقه به چشم می‌آیند و آبشارهای فصلی آن آواهای دل انگیزی به گوش جانتان می‌ریزد.
مسیر كردان را اگر 13كیلومتر به سمت شمال ادامه دهید، بین راه فروشگاه‌های ادوات اسبدوانی و نگهداری اسب را می‌بینید كه نشان از حضور پیست‌های سواركاری در این منطقه دارد. ادامه مسیر به روستای آغشت می‌رسد. بین راه كاخ‌هایی به شكل كاخ‌های اروپایی قرون وسطی دیده می‌شوند. برخی از ساختمان‌های این منطقه تصاویری مانند لوكیشن فیلم‌های ایرلند و انگلستان را در ذهن متبادر می‌كنند. این روستا مرتفع‌تر از روستاهای اطرافش است و آب و هوایش در این فصل معتدل و گاه خنك است. روستاهای «تكیه» و «باغبان كلاه» پیش از رودخانه «گلین رود» در جنوب روستای آغشت و بین مسیر واقع شده‌اند. آغشت از غرب و شمال غرب به روستای «آجین دوجین» راه دارد و از شرق به روستای زیبای «ولیان» كه در نهایت به «سیبان دره» و روستای« ورده» می‌رسد.
  •   كوه ارواح !
در غربی‌ترین بخش شهر تهران دو روستای كوچك و آرام، فارغ از همهمه و شلوغی شهر در دره نسبتاً تنگ و پر پیچ و خمی مانند جاده امامزاده داوود در سمت غرب دره كن و كوه البرز مركزی جا خوش كرده‌اند كه اولی «وردیج» و دومی پنج كیلومتر دورتر «واریش» نام دارد. مسیر دسترسی به هر دو روستا آسفالت است، ولی به‌دلیل شیب و پیچ‌های تند و شانه خاكی نامناسب دسترسی چندان آسانی ندارند و رانندگی محتاطانه‌ای می‌طلبند.
برای رسیدن به این روستاهای ییلاقی زیبا و خرید آلبالو و گیلاس از دو مسیر بزرگراه همت و اتوبان تهران- كرج می‌توان راهی شد. مسیر اتوبان تهران-كرج؛ از پشت پمپ بنزین وردآورد (ورودی از پمپ بنزین) به سمت خیابان شهید اردستانی بروید. در انتهای شمالی خیابان، تابلوی كوچك سفید رنگی با عنوان «روستای وردیج-روستای واریش» وجود دارد كه ابتدای جاده كوهستانی وردیج و واریش را نشان می‌دهد.
مسیر دوم از انتهای اتوبان همت غرب (خرازی) كمی بعد از بلوار پژوهش از طریق كنار گذر نخستین پل زیرگذر (بدون تابلو) قابل دسترسی است. پیدا كردن نشانی، كار دشواری نیست، ولی برای آنكه مسیر را گم نكنید یك نشانی وجود دارد؛ در یكصد متر اول راه با سرعت گیرهای متعدد و نگهبانی شهرداری مواجه خواهید شد. وارد جاده كوهستانی این منطقه ییلاقی شوید. جاده‌ای آسفالته و پیچ در پیچ به شكل جاده امامزاده داوود، در امتداد رودخانه و دره‌ای عمیق به روستای وَردیج و بعد از آن به واریش منتهی می‌شود. دره‌های عمیق، باغ‌های سرسبز و كوه‌های بلند، چشم‌اندازهای دلنوازی هستند كه در طول جاده در قاب چشم‌ها می‌نشیند. با طی مسافتی حدود ۱۰ كیلومتر به روستای وردیج در سمت راست می‌رسید. ادامه همین مسیر حدود ۵ كیلومتر دیگر شما را به روستای واریش و انتهای جاده ماشین رو می‌رساند. در این مسیر دو كافه با امكانات تقریبا مطلوب یكی در میانه راه وردیج و دیگری چند متری پس از خروجی وردیج وجود دارند.
خیابان شهید وردیجی نشانه ورودی روستای وردیج است. روستای وردیج بزرگ‌ترین روستای حریم شمال غرب تهران به‌حساب می‌آید و آب آن از چشمه‌های متعددی به‌ویژه «چشمه شاه» و «چشمه پااورزا» تأمین می‌شود. حوضچه‌هایی در شمال این روستا تعبیه شده‌اند كه برای جمع‌آوری آب رودها، چشمه‌ها و آب‌های سطحی برای آبیاری باغ‌ها و آب شرب روستا مورد استفاده قرار می‌گیرد. در روستای وردیج رودخانه پر آبی را می‌بینید كه دو طرف آن نیزار‌های بلند و به هم فشرده به چشم می‌خورد. در بخش‌هایی از مسیر رودخانه حوضچه‌های كوچكی تشكیل شده كه به شما فرصت یك آب تنی كوتاه‌مدت را می‌دهد. در میانه روستا، باغ‌های وسیع گردو، سیب، خرمالو، توت و شاتوت منظره زیبایی را به‌وجود آورده‌اند. خانه‌های روستاییان در جنوبی‌ترین بخش قرار دارد كه پنجره‌های شكسته تعداد زیادی از آن‌ها، خالی از سكنه بودن آنها را نشان می‌دهد.
برای رسیدن به آبشار، پیش از ورود به جاده اصلی و بعد از مجتمع معلم، خودرو را پارك كنید و وارد دره شوید. بعد از كمی پیاده روی به نخستین آبشار می‌رسید كه ۵ متر ارتفاع دارد. با ادامه راه در دره به آبشار دوم خواهید رسید كه آن نیز به‌رغم زیبایی ارتفاع كمی دارد. همین مسیر را پی بگیرید تا یك پیاده روی حدود یك ساعته شما را به آبشار اصلی یا «لت مال» برساند كه ارتفاعی حدود ۳۵ متر دارد و به‌صورت پلكانی از روی سنگ‌ها می‌لغزد و پایین می‌ریزد و موسیقی خاصی پدید می‌آورد.
روستای واریش یكی از مسیرهای صعود كوهنوردان به قله‌های «پهنه حصار» و «لیچه» محسوب می‌شود. یكی از جاذبه‌های دیدنی این روستا راهی پلكانی به نام «قله لیچه» برای صعود به بلندای قله پهنه حصار است. كنار پهنه حصار هم امامزاده‌ای قرار گرفته كه «بی‌بی زرین قمر» نام دارد.
اگر وارد روستای وردیج نشوید و از آن عبور كنید به منطقه‌ای می‌رسید كه به دامنه ارواح سنگی شهرت دارد. سنگ‌هایی كه با اشكال ویژه خود چشم‌انداز جالبی را به نمایش گذاشته‌اند. این شكل‌ها بیش از هر چیز جمجمه انسان و بدن جانوران وحشی را به‌خود گرفته‌‌اند. این تصویرهای عجیب و ترسناك كه ارواح سنگی را به نمایش گذاشته‌اند، هر بیننده‌ای را محو تماشای خود می‌كنند. زمین شناسان معتقدند جنس سنگ‌های این كوه‌ها توسط اكسیژن خورده شده و مجاورت هوای آزاد این اشكال را ایجاد كرده كه هوازدگی نامیده می‌شود. با وجود نزدیكی این مكان به شهر تهران، تقریبا بكر مانده و چندان پای گردشگران به آنجا باز نشده است. افسانه‌های قدیمی كه در میان مردم رایج است، می‌گویند این سنگ‌های پر از حفره، بازمانده‌های یك قلعه قدیمی بوده كه كنار جاده ساخته شده است.
  •   توتستان ایران
اگر قصد خرید میوه نوبرانه تازه، خشكبار و فرآورده‌های دامی تازه را دارید سری به روستای ولیان در 13كیلومتری شمال شرق كردان بزنید. روستای خرم «ولیان» از دوران كهن سكونتگاه كشاورزان و باغداران بوده و رودخانه ولیان از میان روستا می‌گذرد. این روستا در پایین دست دارای دشت زیبایی است كه در آن گندم و جو می‌كارند و در بالادست و دامنه كوهستان دارای باغ‌های مشهور توت هراتی، آلبالو، گیلاس، گردو، سیب، زردآلو و خرمالوست. وجود چراگاه‌های سرسبز، دامپروری سنتی مردم ولیان را سرپا نگه داشته و آن را بدل به یكی از زیباترین و گردشگرپذیرترین روستاهای استان البرز كرده است. این روستا با كرج 35كیلومتر و با تهران نزدیك به 75كیلومتر فاصله دارد.
ولیان بافت مسكونی متراكمی در حاشیه رودخانه دارد و از چهار محله به نام‌های پایین محله (جنوب)، وسط محله (میان محله)، چال محله (شرق روستا) و جر محله (شمال) روستا تشكیل شده است. ورود به روستا با كوچه‌های پیچ در پیچ آغاز می‌شود. شاخه‌های درختان از حیاط خانه‌های روستا به این كوچه‌ها سرك می‌كشند. در حاشیه روستا كوچه‌هایی است كه با پله‌هایی قدیمی‌سرازیر و در نهایت به كرانه‌ رودخانه ختم می‌شود. اغلب خانه‌های ولیان قدیمی و دارای دیوارهای ضخیمی از سنگ و گل، سقف‌های مسطح و در و پنجره‌های چوبی هستند. طی چند دهه اخیر برخی خانه‌های قدیمی روستا ترمیم شده و بناهای جدید ویلایی و آپارتمانی به آن اضافه شده است. ولیان برای پذیرایی از گردشگران علاوه بر پاركینگی در ورودی روستا، یك رستوران و چند قهوه خانه دارد، اما تنها امكان اقامت در این روستا، مؤسسه خیریه‌ای در ورودی روستاست كه قابلیت پذیرایی از یكصد نفر گردشگر را در قالب بوم گردی دارد. روستای ولیان در میان پستی بلندی‌ها و تپه‌هایی بنا شده كه در میان بیشتر آنها چشمه سارها و رودخانه‌هایی كم و بیش پرآب جریان دارند. این چشمه‌ها آب مورد نیاز مردم را تأمین می‌كنند كه مشهورترین آن‌ها؛ چشمه‌های «وال بین»، «زر» و «درویش» نام دارد. وجود تك درخت‌ها و چند درخت كهنسال در دامنه‌ها و دره‌های این روستا حكایت از آن دارد كه در گذشته جنگل‌های سرسبز و چراگاه‌های انبوهی این مناطق را پوشانده بودند. بند ولیان كه چشمه ساران زلال دارد و رودخانه‌ای در آن جاری است، به مكانی برای استراحت كوهنوردان و طبیعت‌گردهای حرفه‌ای كه قصد صعود به كوه «میانبند» در شمال روستا را دارند، تبدیل شده است. در منطقه «كلاغ دره» در غرب روستا یك گورستان تاریخی و در شرق روستا، در «دره بینه» یك تپه باستانی قرار گرفته كه محل بازدید گردشگران است. برای رسیدن به ولیان می‌توانید در اتوبان تهران- قزوین برانید و از روی پل كردان به این منطقه برسید. در مسیر رسیدن به ولیان خوروین، آجین دوجین و چند روستای دیگر قرار دارند كه هر كدام می‌تواند مقصدی برای گذران آخر هفته‌ای ناب در دل طبیعت باشند.
  •   20 دقیقه تا بهشت
منطقه برغان از مناطق زیبای استان البرز در غرب تهران است و از قدیم آلوی این روستا در استان تهران نام و آوازه‌ای دارد. این روستای سنگفرش كه روستای هدف گردشگری شناخته شده در ۱۰ كیلومتری شهر كرج در دره‌ای زیبا قرار دارد. مردم این روستای كوهستانی عسل و توت مشهوری پرورش می‌دهند كه می‌تواند سوغات و خرید ارزان و با كیفیتی به‌حساب بیاید. اگر عصرهنگام و پس از افطار در برغان باشید می‌توانید بستنی مخصوص این روستا كه از شیر تازه گوسفندی تهیه می‌شود را میل كنید كه طعمی به یادماندنی دارد. كافی است ۱۳ كیلومتر از كرج دور شوید تا به روستای برغان برسید. مسیری حدود 20دقیقه. حسینیه اعظم در‌ماه محرم یكی از مشهورترین اماكن اجرای تعزیه محسوب می‌شود و بنای زیبای آن كه بین گروه‌های تعزیه شهرت دارد جاذبه‌ای برای تماشا و گردشگری مذهبی به شمار می‌رود. پل تاریخی برغان، چنار كهن مسجد جامع، درخت پیر سپیدارك و قلعه باستانی قلعه كش در برغان جاذبه‌های گردشگری روستا به‌حساب می‌آیند كه مورد استقبال گردشگران قرار می‌گیرد. بازار این روستا با صنایع‌دستی و بافته‌های روستایی و خانه‌های قدیمی این منطقه بر زیبایی آن  می‌افزاید كه خود موجب جذب گردشگران زیادی می‌شود و در این جاده خودروهای زیادی می‌بینید. برای رسیدن به برغان دو مسیر وجود دارد؛ مسیری از كرج- رجایی شهر در جاده آتشگاه به سمت این روستا بروید و یا از اتوبان كرج- قزوین پس از كردان تابلوی برغان را نشانه بگیرید.

  •    شیشه‌های زیبای رنگی
روستای سنج به‌دلیل قرار گرفتن در منطقه كوهستانی و همجواری با رودخانه پر آب «سرهه» در انتهای یك راه بن بست قرار دارد. همین موقعیت جغرافیایی باعث شده، هنوز به‌صورت روستایی ییلاقی باقی مانده و تا حد زیادی از زندگی ماشینی و صنعتی دور بماند. روستا بافت قدیمی و سنتی خود را حفظ كرده و در خانه‌های آن بیشتر از چوب به‌عنوان مصالح ساختمانی استفاده شده است. سقف‌های چوبی قدیمی و ارسی‌های مشبك چوبی با شیشه‌های زیبای رنگی هنوز در بسیاری از خانه‌های سنج، نگاه گردشگران را به‌خود فرا می‌خوانند. اغلب اهالی روستای سنج به كشاورزی و باغداری مشغول هستند. پرورش انواع دام و تولید ماست، كره و پنیر از دیگر شغل‌های مرسوم در سنج به‌حساب می‌آید. علاوه بر این، اهالی این روستا به تولید صنایع‌دستی و هنرهای سنتی، مانند بافندگی جوراب، كلاه و... نیز علاقه‌مند‌ند.
بافت قدیمی روستا، درختان قدیمی، آبشارهای «آب‌باز»، «ولرده»، دره «گل چای» و جنگل «هزاربند» از جاذبه‌های دیگر سنج محسوب می‌شوند. آبشار زیبا و دائمی با ارتفاع حدود ۱۵ متر در بالادست روستا در دل دره‌ای زیبا جریان دارد. وجود چشمه‌های مختلف، چنار قدیمی چند صد ساله، رودخانه پرآب و خانه‌های قدیمی در این منطقه بر جذابیت گردشگری روستای سنج افزوده‌اند.
مسیر منتهی به این روستا جاده‌ای خاكی و كوهستانی است كه احتیاط زیادی را حین رانندگی می‌طلبد. فاصله روستا از شهر تهران حدود 70كیلومتر است. برای رسیدن به این روستا باید از مسیر تهران، بزرگراه تهران - قزوین، پل كردان به سمت برغان ادامه دهید و نرسیده به برغان پیش از دوراهی سرهه، تابلوی دوراهی سنج را نشانه گرفته و در پیچ و خم كوهستان برانید تا به روستای ییلاقی سنج در دامنه كوهستان برسید.
  •    چشمه‌های فراوان
منطقه البرز مركزی در محدوده این استان با وجود چشمه‌ها ، نهرها و رودها دارای جذابیت‌های ممتازی است. آجین دوجین كه بر سر راه ولیان قرار گرفته‌است، از جمله روستاهایی است كه معروف به چشمه‌های فراوان است. رودخانه روستا از چشمه سارهای دره‌های بالا دست سرازیر می‌شود و با پیچ و تاب از میان پارك جنگلی آجین دوجین، كوچه‌ها و باغ‌ها می‌گذرد و به پیرامون خود سرسبزی و طراوت می‌بخشد. درختان كهنسال توت خنكی ایجاد كرده‌اند. درون روستا امكانات پذیرایی مناسبی برای گردشگران وجود دارد. تفرجگاه «آبدره» و مسیر كوهپیمایی آن بسیار جالب توجه است. مهم‌ترین سوغاتی كه آب و هوای خوش آجین دوجین تقدیم گردشگران می‌كند، توت هراتی، گردو و انواع خشكبار است.
بر پایه اسناد كشف شده توسط باستان‌شناسان این روستا از 2سال تا 6هزار سال پیش دارای سكنه بوده كه می‌توان به‌وجود «گنج تپه» در آن اشاره كرد. گویا قلعه یا شهری زیر این محدوده نهفته كه دورادورش را جاده‌ای خاكی محاط كرده است. از دیگر آثار باستانی این روستا می‌توان به سیاه تپه اشاره كرد كه خاستگاه نخستین ظرف‌های سفالی در منطقه البرز محسوب می‌شود و كوره‌های سفال‌پزی زیادی در آن مدفون شده است. جلوه‌ها و چشم‌اندازهای طبیعی روستا به‌ویژه در حاشیه غربی و شمالی همراه با تپه‌ها و كوه‌های اطراف، زیبای‌های رؤیایی پدید آورده‌اند.
این روستا با بقعه امامزاده هفت تن جلوه‌ای مذهبی نیز به‌خود گرفته است. این روستا از شمال با روستاهای دوزعنبر و ولیان، از غرب با شهر جدید هشتگرد و از شرق با روستاهای اسكولدر و گلین رود همسایه است.از ابتدا تا انتهای روستا با كوره راه‌های زیبای جنگلی پوشانده‌شده‌است.شغل اغلب مردم این روستا باغداری است.
  •   امامزاده‌ای در مسیر سبز
ورده، نام باغ روستای زیبایی است كه در آن علاوه بر درختان میوه، درختان سر به فلك كشیده تبریزی، كبوده و زبان گنجشك چهره زیبایی به روستا بخشیده‌اند. این روستای زیبا در 68كیلومتری تهران در منطقه كردان، كنار رودخانه (سیبان دره) واقع شده كه شغل عمده اهالی آن باغداری است. چند رستوران كوچك در این روستا در فصول گردشگری پذیرای مسافران هستند.در مسیر كردان به سمت برغان یك دوراهی در سمت چپ جاده قرار دارد كه انتهای آن به ورده می‌رسد.  تنها مكان اقامتی در ورده، مدرسه روستاست كه با هماهنگی قبلی با آموزش و پرورش پذیرای گردشگران است. به جز این، فضایی نیز برای كمپینگ در كنار امامزاده روستا پیش‌بینی شده است. برای پارك خودرو، پاركینگ امامزاده جای امنی محسوب می‌شود و تقریبا در طول مسیر جای دیگری برای پارك وجود ندارد.
علاوه بر چشم‌اندازهای طبیعی زیبا، وجود بقعه تاریخی امامزاده عبدالقهار با گنبد زیبا، یك حمام قدیمی و اتاقكی سنگی موسوم به بی‌بی‌سكینه این روستا را مزیتی خاص بخشیده‌اند.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code